Bruisend van de energie de zomer in door vasten – 100 dagen programma

Bruisend van de energie de zomer in door vasten – 100 dagen programma

‘Leuk hoor, dat vasten van je! Maar ik word echt met scheurende honger wakker!

Ik móet gewoon eten, anders val ik om’.

Ik moet lachen. Ik herken het gevoel. Toen ik, een jaar of 7 geleden, ’s avonds met een zak chips op de bank zat, werd ik ook altijd wakker met een gierende trek. En geloof me… ik had toen een grotere vetvoorraad dan ik nu heb. Ik at een bak optimel-kwark met cruesli en ging naar mijn werk. Daar at ik twee uur later een paar plakken ontbijtkoek. Want ik bleef trek houden! En ik werd zwaarder en zwaarder.

Als ik nu wakker word doe ik van alles, behalve eten.

Ik studeer, ik lees, ik fiets een eind, doe aan krachttraining in de sportschool of ga een eind lopen. Op lege maag. Zonder dat het schreeuwt om eten.

Wat er in de die jaren bij mij is gebeurd?

Mijn hormonen zijn veranderd.

Uit zichzelf?

Nee. Doordat ik op een andere manier ben gaan leven.

Mijn gewoontes waren ongezond, dat voelde ik. Dat merkte ik. Ik was niet vooruit te branden, zeker 20 kilo te zwaar, had grote problemen met mijn gezondheid (reuma en problemen rondom de baarmoeder) en voelde me geregeld neerslachtig.

Het lukte me om de knop om te zetten, nadat dit een paar jaar niet was gelukt.

Ik ging naar de sportschool, ging hardlopen, raakte kilo’s kwijt en finishte op drie marathons.

Een nieuw leven was geboren.

Maar wat maakt dat ik tóen direct vanuit mijn bed het liefst een zak (paprika-ribbel) chips opentrok en tegenwoordig een halve dag achter de rug heb voordat ik het bestek uit mijn la trek?

Ik was insuline-resistent. En dat ben ik nu niet meer.

Hoe zit dat ook alweer met insuline?

Brood, aardappelen, rijst, pasta, koek, snoep, frisdrank maar ook groenten en fruit zijn koolhydraten. De koolhydraten worden omgezet tot glucose, een soort suiker. Deze suiker komt via je darmen in het bloed. Het gevolg is dat je bloedsuikerspiegel stijgt. Insuline gaat vervolgens aan de slag om de suikers uit je bloed te halen en naar je cellen te brengen. De cellen verbranden de glucose en zo heb jij energie.

Hoe lang je profijt hebt van deze energie, is afhankelijk van het type koolhydraat die jij hebt gegeten. De koolhydraten vanuit koek en snoep geven een korte piek aan energie en wordt gevolgd door een diepe dip aan energie. En in dat dal word je hangry! Je kent het wel: chagrijnig omdat je móet eten! Het liefst snelle snacks!

Niet zo gek, want deze snelle koolhydraten geven jou op de snelste manier energie.

Het effect? Je hebt veel eetmomenten op een dag:

Een ontbijtje, een tussendoortje, een lunch, een tussendoortje, een diner en voor het slapen gaan nog even een zakje suikerpinda’s terwijl je ondertussen kijkt hoe Arjan en Maurice geen ‘match made in heaven’ blijken te zijn.

Terwijl jouw energie met de dag minder wordt en je steeds moeilijker van de bank af komt, gebeurt er veel ín je lijf.

De bloedsuikerspiegel blijft hoog in je bloed omdat je constant eet. De insuline werkt keihard voor je om je bloedvaten gezond te houden. Maar het is té hard werken voor de insuline, die kan het gewoonweg niet meer aan.

De glucose komt steeds moeilijker je cellen binnen. Je raakt resistent voor insuline.

Wat je merkt? Je hebt constant trek, je bent ontzettend moe en krijgt jezelf nauwelijks in beweging, je voelt je somber en je wordt licht in je hoofd als je niet snel genoeg eet. De suikers zijn jouw voorkeursbrandstof geworden. Je bent afhankelijk geworden van deze snelle energie.

Zes keer per dag eten (of meer) zorgt dus voor blijvend hoge niveaus van insuline in je bloed, en insuline blokkeert de vetverbranding. Je wordt dus zwaarder en zwaarder en je lijf weet niet meer hoe het de vetten kan inzetten als brandstof.

Minder vaak eten per dag – periodiek vasten – stimuleert juist je vetverbranding.  Eet je langere tijd niet op een dag, dan gaat het insulineniveau omlaag en kan je lichaam vetten verbranden voor energie.

Dat is dus precies wat er de laatste jaren is gebeurd: mijn lijf was niet meer resistent en is dat nu wel. Wat ik daarvan merk? Ik heb veel meer energie, ik sta gemakkelijk op uit bed, stel mijn ontbijt (meestal) zonder al te veel moeite uit en heb een deel van de medicatie tegen mijn reuma de deur uit gedaan.

Hoe dat zit? Dat heeft ook alles te maken met veel eetmomenten…

Reuma is een auto-immuunziekte waarbij de gewrichten ontstoken raken.

Eten is ontsteken. Iedere keer dat je eet, is dat een ‘aanval’ voor jouw lijf. Je lijf gaat AAN om te checken of je geen gif eet.

Staat je lijf AAN, dan herstelt het niet en is er geen energie om ontstekingen te lijf te gaan. Heb je minder eetmomenten op een dag? Dan krijgt je lijf dus meer tijd om te herstellen. Het gevolg is dat mijn reuma minder actief is en ontstekingen afnemen.

Het overslaan van mijn ontbijt heeft dus een directe link met het verbeteren van mijn gezondheid gekregen.

En ik moet je eerlijk zeggen; ik vind het ook lekker dat mijn gewicht nu stabieler is dan ooit. Niet meer de maten 38 tot en met 46 in de kast maar gewoon standaard een maatje 36.

Wil je meer voordelen over vasten ervaren en kun je daar wat hulp bij gebruiken?

Samen met Marieke de Groot, Brenda Frunt en Edward Blommaart hebben we een online programma voor je gemaakt.

Hierin nemen we je 100 dagen mee in de wereld van het vasten. Dankzij 49 video’s – bomvol kennis in handzame kleine brokjes – leer je hoe je door minder vaak te eten, nuchter te bewegen en anders te ademen juist méér energie krijgt.

Je volgt een stappenplan om gestructureerd toe te werken naar zestien uur vasten per dag. Waarbij we eerst de focus leggen op gezonde voeding, daarna op tussendoortjes afbouwen en zo train je middels rustig ademen en nuchter bewegen je vetverbranding.

Meld je hier aan om over 100 dagen stralend en vol energie aan de zomer te beginnen.

 

 

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Je mag deze HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>